- life from my eyes

İyi insan olmak imiş marifet ...  Doğrunun peşinden koşma , doğru sen ol onun gıyabındakiler arkadan gele dursun. Dürüst olmaya çalışma , dürüstlük lakabın olsun senin.  Hani deriz ya yufka yürek ? Yufka yürek ol ki olur da öfkene yenik düşersen merhametin bu savaşı yensin. Olur da bu hırs , kibir seni yenerse üzülürsün. Çok üzülürsün. Sen üzülme...  Eğer ki haklıysan bu davanı koru.  Haksızı yen , yoksulu besle , kimsesizleri hor görme , yanlışa doğruyu ; ahlaksıza haddini ver sadece cahille savaşma. Çünkü o savaştan hiç biri yenilgiyi kabul edemedi.  Neydi sahi marifet ? İyi insan olmak ...  Yaranamayacağın insanları düşünme ; yapacağın iyiliklerin onlar için bir önemli yok çünkü. Yaranamayacağın insanların sahi ne işi var bu yüreğinde ?  Naif yüreğinde taşıyabilmek için bu marifeti ; bunları barındırıp yük olma yüreğine. Ağır gelir sen yine üzülürsün... Sen üzülme...  Son olarak diyeceğim şudur ki :  'Gönlünü A...

Çok farklı şeyler oluyor dünyada , görebildiklerimiz , göremediğimiz ya da görmek istemediğimiz bir çok şey... Bazen  kimisi  mutluluğu bi ağaç gölgesinde bulurken bazısını mutlu etmek çok zor olabiliyor, yağmurun yerde biriktirdiği su ile eğlenen altmış yaş üzeri amca gördüğüm bununla birlikte çok yoğun görünen insanların yağmurun yağdığını bile fark etmediğini gördüm.  Huzuru en basiti  bazen bi gökyüzü seyrinde, bazen de  denizlerin dalgasına uzunca dalarken  buluyoruz. Çoğumuz papatya sarısı , gökyüzü mavisi , toz pembe gibi değişik isim taktığımız hayallerimizin peşinden  gitmeyi amaç ediniyoruz. Sevinçleri ise    bazen bi çocuk gülüşünde , bazen uçurtma kaçışında bazen uçan bir balonda , çoğu zaman çilek kokusunda denk geldiğim oldu...Çok sevdiğim şarkının radyoda denk gelmesinde, birlikte ağladığım arkadaşlarımın bana sarılışında , bazen de göz yaşlarında sevinci bulduğum oldu... Saymakla bitirebilir miyim bilmiyorum ama mutlu ola...

Uzun zaman olmuş buralara kendi düşüncelerimden  bir şeyler eklemeyeli.. bi hayli yorgun geçen bu dönemde neler yaşanmadı ki...atlatılan onca sınav sonrası , biten ya da bitmek üzere olan okul , hayatınıza  aniden dahil olan ve bu rutini  bi anda  değiştiren arkadaşlıklar veya dostluklar , bazı günlerin sıkıntılı veya hüzünlü geçmesi  ya da tam tersi mutluluktan uçtuğum zamanlarım oldu bu geçen zamanda. Üzüldüğüm de beni hiç bir zaman  yanıltmayıp arkamda duran ailem ve arkadaşlarımın desteği oldu...Onca telaşın içinde biten iki roman ve bazı düşüncelerimi değiştiren bi kaç satırlar oldu , her acı günün sonrasın da güneşin yeniden doğup , bana yeni günün güzelliklerini sunduğunda  bi önceki günün acısını unutturduğu oldu... Ayrılıklar  oldu , çok ağladığım ama ertesi gün kahkaha attığım günler oldu. Yeni insanlarla tanışma şansım , farklı yerlerde aynı kişinin iyiliklerini duyduğum ve iyi ki tanımışım dediğim insanlar oldu. Bunlar yalnızca yaşadık...

Çoğu zaman düşünüyorum da herkesin anlattığı ya da anlatamadığı bir çok dertleri oluyor.Kafasında kurduğu , büyüttüğü tonlarca sorunları oluyor. Onlarla bütünleşen günün her saniyesinde sorunlarını dert eden , geceleri aklına gelen ve kafaya takmıyormuş gibi görünüp içi içini yiyen insan örnekleriyle tanıştım. Hangisi doğru bilmiyorum ama bildiğim tek şey bu sorunların hiç bir zaman bitmeyecek olması. Sonra anlatmaya başlıyoruz dertlerimizi , biraz olsun rahatlarız diye. Fikir almaya çalışıyoruz herkesten. Ömürlerimiz böyle böyle bitiyor ,tükeniyor aslında farkında olmadan sorunlarla yaşayarak, yaşlanıyoruz. Günü öyle bir yaşamalıyız ki sanki bugün son günümüzmüş gibi ; belki o zaman daha çok tevekkül, daha az dert ederiz çoğu şeyi. 'Rabbine her zaman tevekkül et, dua et.' Ki ; Allah hep seninle olsun ❣️ "Öyle hadi bugünde bir şeyler yazayım diye olmuyormuş bu işler onu anladım bugün , dinlediğin bir şarkı , okuduğun bir kitap veya derginin kenarında gördüğün üç mıs...

Bazen durup düşünüyorum ne kadar görebiliyorum ? Gözün gördüğünden  başka gönül gözümü sorgular oldum. Herkeste bir çaba bu aralar , bir telaş. En trend modeller bende olmalı , en popüler şarkıyı ben dinlemeliyim , bu aralar herkes şu mekanda , mobilyalarımın modası geçti...Kendi gibi olmayan , konuşmayan , maskeler altında gizlenenler..Korkuyorum bazen sizi görememekten. Bir kitapta okumuştum şöyle diyor yazar: 'aydınlansın karanlıkta kalan ne varsa '  Böyle diyorum diye sanmayın ki hayatım da gönül gözümle görebildiğim kimseler yok. Yanına giderken hangi kazağını giymiş , koluna hangi saati takmış diye düşünmek yerine yine ne anlatacakta içimi ısıtacak ya da ne diyecekte beni kahkahaya boğacak diye düşündüğüm kalbi güzel insanlar var. Bir diğer değişle "karanlığımda kalan ne varsa aydınlatan, gizlide olsa açıkta olsa  kalpler de yatanı ve nefsimin bana fısıldadıklarını bilen.."Rabbim ;  Gönlümü aç  Belimi büken yükümü al üzerimden  Şanımı yükse...

Günaydınnn sizde sabaha güzel bir başlangıç yapanlardan mısınız ? Eğer öyleyse okumaya devam dostum .. ne zaman güne güneşli bir günle uyansam o gün benim için pozitif başlar ve öyle devam eder. Tabi ki Bursa da güneşli başlayan bir Nisan ayına da çok güvenmem her an yağmur başlayabilir ..(mutlaka yanınızda şemsiyeniz olmalı 🌂) Bir yanda birikmiş  bir sürü kitaplarım ve ödevlerim diğer yanda bu sıcak havalarda evde mi durulur ? Soruları aklımı karıştırıyor....... sonuç mu ? (Zorunlu İngilizce)Yok lise rahat geçicek biraz sabret ' liseye geçtik,  'yok üniversitesi çok rahat olacak az daha sabır.. 'Bitmiyor dostum ... ama her ne olursa olsun yaşam devam ediyor tüm güzellikleriyle , bize sunduklarıyla..belki bu bile bizi mutlu edebilir. Mutlu olmak , pozitif olmak , gülmek aslında çok da zor değildir. Tek yapılması gereken her zaman iyi düşünün iyi bir insan olun sonra zaten hep pozitifsiniz bu pozitif duruşunuz sizi güler yüzü insan yapacak. Şimdi yazdıklarıma bi göz gezdird...