Gönül Gözü
Bazen durup düşünüyorum ne kadar görebiliyorum ? Gözün gördüğünden başka gönül gözümü sorgular oldum. Herkeste bir çaba bu aralar , bir telaş. En trend modeller bende olmalı , en popüler şarkıyı ben dinlemeliyim , bu aralar herkes şu mekanda , mobilyalarımın modası geçti...Kendi gibi olmayan , konuşmayan , maskeler altında gizlenenler..Korkuyorum bazen sizi görememekten. Bir kitapta okumuştum şöyle diyor yazar: 'aydınlansın karanlıkta kalan ne varsa ' Böyle diyorum diye sanmayın ki hayatım da gönül gözümle görebildiğim kimseler yok. Yanına giderken hangi kazağını giymiş , koluna hangi saati takmış diye düşünmek yerine yine ne anlatacakta içimi ısıtacak ya da ne diyecekte beni kahkahaya boğacak diye düşündüğüm kalbi güzel insanlar var. Bir diğer değişle "karanlığımda kalan ne varsa aydınlatan, gizlide olsa açıkta olsa kalpler de yatanı ve nefsimin bana fısıldadıklarını bilen.."Rabbim ; Gönlümü aç Belimi büken yükümü al üzerimden Şanımı yükse...